11 Ocak 2013 Cuma

                                        Küçük Mucizem 


Küçük bir çocukken ne zaman yağmur yağsa Tanrının ağladığını düşünürdüm;Ve kimsenin beni görmeyeceği bir yere gider
 -Ben seni seviyorum ağlama Tanrım...
Kendimce teselli ederdim ;Tanrıyla kurulmuş özel bir bağım olduğunu düşünürdüm;Büyükaanem bir gün benim bu özel ayinimi gördü.
Çok güldü ,bense çok utandım ;Bana yağmurun nasıl oluştuğunu anlayacağım şekilde açıkladı,her şey mantığa uygundu ama ben ısrarla 
-Hayır Büyükanne üzmüşler onun için ağlıyor... 
Büyükannem güldü,sarıldı bana ,mutfağa götürdü; Bir tencerenin içine su koydu,üstünü kapattı
-Bak şimdi buhar kapağın üstünde damlalar oluşturacak ,tıpkı yağmur damlaları gibi...
Beş dakika sonra kapağı kaldırdı gerçekten de damlalar oluşmuştu 
ama ben kaşlarımı çattım
-Hayır Tanrı ağlıyor onun içinde gökyüzünden göz yaşları dökülüyor, hem Büyükanne bazen sesli ağlıyor,tencereden ses çıkmıyor ki ?
Büyükannem , sarıldı bana güldü.
-İlerde okula başlayınca konuşuruz ...
Okula başladım aradan bir yıl gibi bir süre geçti ve Büyükannem öldü;Bir daha göremeyeceğimi ,konuşamayacağımı bilmek beni derinden sarstı.Ölüm eve girmişti bu korku tarifsizdi,sevdiklerimi kaybetme korkusu tarifsizdi,bunu kabul etmek ayakta durmak bugün bile beni korkutuyor.Ama o zamanlar çocuk aklımla her zaman olduğu gibi geçerli bir neden aradım.Neden bizi bırakıp gitti ? Neden insanlar ölüyor ? Neden ?
-Kuzenlerimden biri  ' Tanrı Büyükannemizi yanına aldı ' dedi.
Nasıl olurdu,Tanrı beni seviyordu ,bana bu acıyı neden verdi? O akşam Tanrıya Büyükannemi yanına aldığı için onu asla affetmeyeceğimi ,beni ve ailemi üzdüğü için artık onu sevmeyeceğimi söyledim.
-Artık istediğin kadar ağla umurumda değilsin,ben ağlıyorum sende ağla , sende üzül ...
sözlerimden ötürü biraz pişmandım ama içim rahatlamıştı ağlayarak uyumuştum.
O sabah kalktığım da yağmur yağıyordu,pencereye koştum.Bu sefer benim için ağlıyorducTanrı.Evet benim için ağlıyor olmalıydı.Gökyüzünden sesler,daha çok çıktıkça,yağmur arttıkça pişmanlık duymaya başladım.
-Ağlama Tanrım ben seni yine de seviyorum,benim için Büyükanneme iyi bak...
Bu sefer ben de ağlıyordum.Artık barışmıştık ayağa kalktım tam oda'dan çıkacaktım ki yağmurun durduğunu güneşin çıktığını gördüm.
Tanrı beni duyuştu ! Küçük Mucizem doğruydu, bunu büyükannemle paylaşamamıştım ama beni gördüğünü biliyordum ,Büyükannem Tanrının yanında idi.
Ne zaman yağmur yağsa gülümserim çocukluğum ,anılarım ,hayallerim  gelir aklıma şimdi ise küçük yeğenlerim yağmur yağdığı zaman ' Teyze melekler mi ağlıyor 'diye soruyor.
Her çocuğun hayal dünyasını küçük damlalar dolduruyor     

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder