TİLDA !
Tilda! Adım
Tilda demişti. Gözlerinin içine bakmak beni korkutmuştu, uçsuz bucaksız bir
gece gibiydi, İri kocaman siyah gözleri vardı, teni kar beyazdı, yanaklarında
bir dudak hareketiyle beliren gamzeleri vardı. Saçları kıvır kıvırdı, muntazam
dişleri vardı ses tonu daha önce hiç duymadığım bir tonda idi. Türkçeyi güzel konuşuyordu,
her ne kadar aksanı olsa da.
Ona nerelisin dememiştim nasıl olsa içimizden biri
soracaktı. Hep böyle olur nerelisin’ le başlar dinine hatta düşüncesine, hayata
bakışına kadar didiklerler, sanki çok işlerine yaracakmış gibi.
Fazla vaktim yoktu oturup konuşacak kadar; Ayaküstü
konuşup kaçacaktım. Gitmem gereken, yapmam gereken her zaman bir şeyler vardı.
Tam arkamı döndüm SEJAL bende senle geliyorum dedi
Adım SAJEL ! SEJAL değil
sert söylemiştim. Ayakta
donakalmıştı koluna taktığı çantayla bir heykel gibi duruyordu ama gözleri
dolmuştu. Dokunsam koluna ağlayı verecekti
Pişman olmuştum birkaç saniye de, içimden kendime
saymadık laf bırakmadım. Ha Sajel Ha
sejal ne bozuyorsun işte, ne fark eder şimdi ağlayacak vicdan azabın , olacak başına…
Adım atıp atmamakta karar verememiştim, boğazım
düğümlenmişti ne diyeceğimi bilemiyordum. Derin bir nefes aldım geliyorsan
gidelim
Kurulmuş bir oyuncak gibi peşimden geldi. Fransız
konsolosluğuna gideceğim sakıncası yoksa dedi
Yol boyunca konuştu, en sonunda Fransız
konsolosluğunun önünde bekler misin beni dedi.
Acelem var … uzun sürmezse
dememle uzun sürmez hemen geliyorum dedi. Cafe’de tam iki saat bekledim bir ara
uyuya kaldım sağ olsun çok meraklı olan servis elemanı iyi misiniz diye
kaldırdı beni rüyamın en güzel yerinde .Bir Türk kahvesi alabilir miyim dememle
karşımda belirdi Tilda iki tane olsun dedi.
Sanki iki saat beni bekleten o değilmiş gibi konuştu
konuştu durdu. Bir ara sinirlerime hakim olamadım ve gülme krizine girdim şaka
gibi bir şeydi.
Sanırım bana susmayı , dinlemeyi o öğretti ,işin garip
kısmı ne zaman bir araya gelsek .Sanki hiç ayrılmamış , araya zaman girmemiş gibi
kaldığımız yerden devam ederdik .Tilda çantasından küçük bir not defteri
çıkarır başlardı okumaya geçen zaman içinde bana anlatmak istediklerini, yemek
tariflerini, dinleği yeni müzisyenleri gitti yerleri… .ama en çok Tildayla
bütün gün oturup gelen geçeni bir hayvana yada bir sebzeye benzetmeyi yada
gördüğümüz insanları konuşturmayı severdim ortak noktamız çoktu ikimizde gülmek
eğlenmek için var gücümüzle hayatı sömürmek için can atıyorduk.
Bir çok insanla tanıştım bir çok arkadaş hatta dosttum
oldu ama Tilda gibisi… hiç biri hissettirmedi sanki o hep vardı .Taki ansızın aramızdan sessizce usulca gidene kadar.
Uzun süre hastalığını sakladı Sajel’e söylemeyin çok
üzülür demiş. Üzüldüm ama annesini babasını kardeşini düşününce ben kimim ki
dedim. Ama her zaman içimde bir yerlerde, her zaman onun dediği gibi zaman ve
boyut değişse de yine birlikteyiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder