30 Ocak 2015 Cuma

Karşı Pencere – Ferzan Özpetek

Aradan kaç yıl geçti bilmiyorum saymadım ,ama ilk günkü büyüsünü benim için hala korumakta.

Bir film hakkında neden bu kadar iddialı sözler söylüyorum ,neden eskimedi ?
Neden her seferinde aklıma ilk gelen filmler arasında ?

Sanırım şarkı ve dans sahnesine vurulmuştum ; Aaaaa müzik beni her zaman cezbetmiştir? (historia de un amor )

Yoksa damak tadımıza  mı hitap ediyordu ,off mis gibi pastalar, kekler ?

Ya da görselliği mi ?

Konusu olabilir mi ?

Diyalogları ?

İyi bir film nasıl olmalıydı?

Bu sorunun cevabını  İngmar Bergman vermişti;  Şöyle diyordu : ‘‘ Filmlerde ki ritim , masa başında  senaryodan doğar , kamera karşısında da yaşamaya başlar. Kurgu çekimle birlikte yapılmalı ’’

Yani bu işin bir matematiği vardı .Ve formül Bergman tarafından verilmişti  ama bu formülü görsel olarak pek hissettirecek bir film karşıma çıkmamıştı. Ya da ben dikkat etmiyordum ( Haksızlık etmeyelim diğer filmlere -Tamam bir film daha var kalbimde kısacık, hatırladıkça beni gülümseten içimi burkan ) 

Karşı Pencereye kız kardeşimin zoruyla gittim , ilk yarısında hadi gidelim dedim .         O zamanlar sabırsızdım , tercihlerim vardı.

Evet ilk yarı da gitmek için ellimden geleni yaptım ama sevgili kardeşim kolumu tuttu;  Kapa çeneni ve sessiz ol , izle, sonunu görmeden de tek kelime etme .                 ( her zaman bana küçük kardeşi gibi davranır , neyse ki abla olan benim )
İkinci yarı da ise bir şeyler fark ettim , Bergmanın sözlerini hissettim bu film de bir matematik vardı. Her şey yerine oturmaya başlamıştı .( büyülendim )

Film bittiğin de  ben hala öylece oturuyordum. Kardeşim seslendi, hadi gidelim diye .Sinsi sinsi güldüm , Bir daha izleyelim mi .

Filmi bir kere daha izledik.

Aradığım film buydu. Ama bir tek bu değil , işin matematiğini bana göstermesi değildi bu filmi özel yapan.

Senaryonun işleyişi ,karakterleri veya diyalogları mı  ?

Bu  film  HAYATA karşı bir şeyler söylüyordu ,Meydan Okuyordu.

Filmin dvd ‘sini satın aldım , diyaloglarını oturdum yazdım tek tek .okudum sonra oturup bir daha izledim ( sadece bir günümü aldı )

Evet Bu film Hayata karşı bir meydan okumaydı. Söylediği çok açıktı ‘‘ Bu hayat ve sistem sadece gençlerle uğraşır ’’

Düşünün bir , film deki, yaşlı amcayı ( Davide )  .Neden onun hikayesi bizi üzdü. İyi pasta yaptığı için mi onu sevdik , Davide karakteri eğer genç bir adam olsaydı ne düşünürdük ? sever miydik onu yada üzülür müydük  yarım kalan aşkı için. Açık yüreklilikle soruyorum neden yaşlı olunca pek garip gelmedi bize ( Ahh canım yazık sana ,ne kadar da sevmiş ) . Genç olsaydı , sözlerimizle ,gözlerimizle rahatsız etmez miydik  ( Sanki kendi bedenimiz miş gibi hak iddia etmez miydik ) Garip ama bir gerçek İnsanlar  gençlere karşı çok acımasız ( Sistem mi desem ne ) Neden hakkımız olmadığı halde birilerinin hayatını kıskaca alıyoruz. Hayatını zehir ediyoruz. Ve bunu yaparken sanki ak kaşıktan çıkma bir ahlak timsaline dönüşüyoruz. Korkumuz ne ? Yoksa korkumuz kendi mutluluğumuzun , İnancımızın yetersizliği mi . Başka bir düşünceye tahammül edemiyoruz , bize farklı gelen bir yaşam tarzına saygı duymuyoruz. Başkalarının mutluluğuna tahammül edemiyoruz. Onları yok etme arzusu ile yanıyoruz. Ortalama bir insan  ömrü en iyi şarta 70 yani 100 değil 70 .Bu neyin egosu  ?

Evet bu film karakterleriyle diyaloglarıyla beni etkiledi. Hayata karşı verdiği örnek yaralayıcıydı. Gençler dünyayı değiştire bilir-Aslında bırak insanları kendin için yaşa diyor .

Filmin en etkileyici diyalog .

Davide : Şimdi bir şey yapamam ama senin hala bir şansın var, her şeyi değiştirebilirsin .Sadece hayatta kalmayı düşünme talep de etmelisin ……

Talep etmek ?

Evet bu dünya , hayat , sistem , insanlar sadece GENÇLERİ yok etmeye çabalıyor savaşıyor. Bu film özel çünkü hayata karşı bir duruşu söylemi var.

Not : film’in analizini yapmayı düşünmedim ? Davide bana yetti de arttı . Ama Serra Yılmazın Fabrika duvarına yaslanıp da sigara içme sahnesi .Beni çok güldürdü. Ne kadarda ciddi  sigara içiyor. talep edelim ama ölçüden şaşmadan 
   


6 Haziran 2014 Cuma

AYVA AĞACI

Konservatuara girmek istediğimi söylediğim zaman .Babam şöyle dedi.
       
--Ayağını yere bas .
        
Saçmalıkmış,bütün isteklerim gibi,annem güldü geçti, dikkate bile almadı, fikrini söylemedi. Hayatım boyunca  aç kalırmışım. benim için ne anlama geldiğini anlamak istemediler,sadece kendi fikirlerinin doğruluğunu savundular ısrar edince de noktayı yine babam koydu.
        
--Ahlaksızlık yapmak istiyorsan buna izin vermem!
      
Üstü kapalı Oruspu olamazsın dedi, ne mantık ama dedikleri kafamın içinde bir tayf  gibi dönüyordu, şaşkınlıktan konuşamadım, ailemi tanımakta güçlük çekiyordum .  
Oysa yıllarca istemediğim halde beni Baleye göndermişlerdi. ben on yedi yaşında onları var gücümle anlamaya çalışıyordum onlar ise benim üç katım yaşındalar ve beni anlamak için hiç bir çaba harcamıyorlar. Beni ahlak yargılarıyla susturmaya çalışıyorlardı. Sinirden gülüyordum kendimi bahçeye attım. 

Ayva ağacının altında oturuyorum. Babama , Anneme kinliyim.

Hayatta kendi payıma istediğim ne varsa onlara göre saçma yanlış. Onlar büyümemi kabullenemiyor belki de sebep bu. Ayva ağacının altında oturmuş ağlıyorum cevapsız sorularımla hatıralarımla baş başayım.         
        
Aklıma ilk isteğim geliyor yüzmeye gitmek istiyorum, cevap net . 

Hayır boğulursun !
        
oysa bütün yaz denizden çıkmıyorum ; Kışın yüzme isteğim neden geri çevriliyor. Boğulurmuşum saçmalık ; Yedi yaşında  benim gibi yüzen kim var ki. Biraz daha kinlenmek için düşünüyorum …        

On bir yaşındayım ve basketbola gitmek istediğimi söylüyorum cevap kesin ve netti hayır … 

Kafana top gelir !
        
Kafama top gelirmiş , günlerce akıllarından şüphe ettim komikti cevap kafana top gelir… Oysa okulda hentbol oynuyorum . Annemle babama hiçbir zaman doğru açıklamayı getiremiyorum ama o zamanlar ; Ablama şunu söylemiştim annemle , babam  insan psikolojisi üzerinde deney yapıyorlar ve kobayları da biziz ; Ablam günlerce bu fikrime gülmüştü. Yavaş yavaş istediğim kıvama gelmeye başlamıştım ,biraz daha acıtazyon yaparsam karşılarına acımasızca çıkıp hakkımı savunabilirim ,biraz daha düşünmeliyim biraz daha da kinlenmeliyim . 

Evet bu sefer ki affedilir gibi değil cevabı ise hiçbir zaman olmadı.                                                        
        
On üç yaşındayım ve evde piano çalıyorum müzik kaçtığım sığındığım tek yer . her saniye piano çalmak istiyorum çünkü onlara tahammül etmenin tek çıkış yolu bu. Mutluyum huzurluyum bazen onları affedebiliyorum. Ama talihsiz kaderim yine yüzüme vuruyor, bu seferde oğulları piano çalmamı istemiyor evet sırf  O istemiyor diye piano çalmam yasaklanıyor . Neden sorusu ise hiç cevaplanmıyor ağlayıp ısrar edince ise olay çıkarma deniyor.
        
Onların çocuğu olmak bana göre bir şey değil. Tanrı bir hata yaptı ya da şeytan beni itti. Artık istediğim kıvama gelmiştim içeri girip, onları dinlemeden konuşacaktım. 

Tam ayağa kalktım içeri girecektim ki kafama ayva düştü ; Hem de kocaman bir ayva , yoksa bu bir işaret miydi. Neden armut ağacının altında değil de  ayva ağacının atında oturdum .  Neden erik ağacının altında değil de ayva ağacının altında oturdum

Yerden ayvayı aldım,kafamın acısı bütün hırsımı almıştı oysa saatlerce kinimi beslemiştim şimdi ise kafamın acısıyla ve bir ayvayla baş başayım. Sanırım bu ayvayı yemekten başka çarem yok . 

Zaten onların çocuğu olarak daha doğduğum gün ayvayı yemişim.

                                                                                                                      Sajel

24 Mayıs 2014 Cumartesi

                                                                                                                                             
                                                          İLK  TOKAT
                     
                
                  İlk kazık mı? İlk pişmanlık mı bilemiyorum . İlkokul üç’teyim . Okulun ve evin
gözdesiyim yani kendi çapımda dünyanın merkeziyim . Ve en önemlisi küçük kız kardeşimin
ablasıyım .Palin  okulu başlayacak artık tam anlamıyla ablayım yani öyle olmayı umuyordum.
                  Okulun ilk iki ayı güzel geçti . İki tane arkadaşım var ikisi de erkek . teneffüste
kol kola girip önümüze gelene bin tekme diye bağırıyoruz . Dahası gıcık olduğumuz ne kadar
çocuk varsa gidip dövüyoruz . süper üçlüyüz .
Bir gün Palin yanıma geldi  ağlıyordu . Onu bir kızın rahatsız ettiğini korkuttuğunu söyledi.
Hani ablayım ya , iki tane de sıkı arkadaşım var.
-       Tamam göster onu döverim dedim.
Palin çok mutlu oldu , bana güveniyordu ,bunu gözlerinde görebiliyordum . Kızı uzaktan
bana gösterdi . İşte o an bütün dünya başıma yıkıldı . Kız  benim  iki  katımdı  ve   beşinci
sınıftaydı . Ya dayak yiyecektim ya da kaçacaktım . İki  dakikada düşündüm , Palin’in yanın
da dayak yiyemezdim . Hem okuldaki konumum  hem de  evdeki  durumum  buna uygun
değildi . Ben de  karar verdim .
-       Bekle beni tuvalete gidip hemen geleceğim dedim .
Ve gidiş o gidiş oldu , kaçtım tuvalete sığındım . Palin’in  yanında dayak yememek için,
kendime ihanet ettim  kaçtım .
               Ama Palin beni bekledi , hem de tuvaletin kapısının önünde . Ablasını bekledi onu
gelip koruyacak olan ablasını . Ya çok inatçıydı  ya da  yürekten bana bağlıydı . Çünkü kapının
önünden hiç ayrılmadı . Bütün teneffüs beni bekledi . Arada bir çaktırmadan gitti mi  diye
ona baktım . Ben tuvaletin içinde Palin’in sınıfına gitmesi için dua ediyordum . Palin’de
kapının önünde benim çıkmam için dua ediyordu .
               Zil çalmıştı ama Palin benim çıkmam için  bekliyordu . Herkes  sınıfına gidiyordu
Palin  o  kızı gördü . korkuyla bana seslendi ve sınıfına kaçtı . Bense fırsat bu fırsattır diye
sınıfıma  kaçtım . Teneffüsler de  ise Palin’den saklandım.Bir daha Palin bana asla ABLA demedi bu olay ikimiz arasında bir sır olarak kaldı.
               Daha hayatın başında ilk ve son kazığımı , ilk ve son pişmanlığımı küçük kız kardeşime  yaptım . Aslında bu kendi korkaklığıma attığım ilk tokattı . Daha  sonraları sebep ne olursa olsun , dayakta yiyeceğimi bilsem var gücümle saldırdım .
               
               Kim bilir belki hala yüreğimin bir köşesinde ihanet ettiğim ; Kapının önünde korkarak ablasını bekleyen küçük kız kardeşime kendimi kanıtlamak , affettirmek istiyorum                                                                                                                                                                                              
                                                                                                                                             Sajel                                                                                                                                                                              

                                                                                                                                 

18 Mart 2014 Salı

Bir kaç gündür hep şu saçmalık gözüme çarpıyor ( her kes aynı değil )
Ben 33 yaşında babamı kaybettim ama bir Allahın günü BEN bilirim demedim - öğrendim demedim Hep BABAM BİLİR - SORAYIM DEDİM .Nedense kıymet bilenlerden daha erken sevdikleri alınıyor.Kıymet bilmeyenler ise bir ömür beraber yaşıyor. Saçmalık ve iğrenç bir zihniyet bunu yazan , ne yazık ki bu zihniyet çoğunlukta.( Ne deyim allah sizlere mutluluk versin , bir arada ) 

5 YAŞINDA: Babam her şeyi bilir. 

10 YAŞINDA: Babam çok şey bilir.

15 YAŞINDA: Bende babam kadar biliyorum.

20 YAŞINDA: Aslında babamın sandığım kadar bilgisi yok.

30 YAŞINDA: Bir kere de babamın fikrini sorsam fena olmaz.

40 YAŞINDA: Nede olsa babam bazı şeyleri biliyor.(Bu arada çocukları olmuş, onu çileden çıkartmaktadır.)

50 YAŞINDA: Babam herşeyi biliyor.

60 YAŞINDA: Aaaaaaah babam aaah, hayatta olsan da sana bir kelime olsun danışabilsem.


1 Şubat 2014 Cumartesi


                                     Aşktan başka herşeyin var olduğu bir film demek daha doğru.

Bu film hakkında yapılan yorumlar inanın  insanı şok ediyor.Artık Aşk bu şekilde mi tanımlanıyor ?
Yoksa  Cannes Film Festivali'nde en iyi filme verilen Altın Palmiye Ödülü'ne layık görülmüş olması mı sizleri bu kadar olumlu düşündürdü ? Yada yönetmenin Fransa da yaşayan bir Tunuslu olması mı , Ona bu ödülü verdirdi, yada daha açıkça söyleyeyim Bir erkek olarak iki genç lezbiyenin ilişkisini mi anlatması (cüretkar oluşumu ) ?

Aşkı yargılamak haddim değil .İsteyen istediği kişiye aşık olur ;İster heteroseksül olursunuz isterseniz de homoseksüel olursunuz.bir erkeğin bir kadına aşkı da , bir kadının bir kadına aşkı da yada bir erkeğin bir erkeğe aşkı da  aynıdır. Geçip de insanların duygularını eleştirmek kimseye düşmez.

Bu film de Aşktan başka herşey var demem deki amaç filmin aşkı ,sevgiyi anlatmaması - anlatamamasıdır.
filmi izleyenler biliyor.Gençliğin verdiği bunalımla ( hormon patlaması diye de tabir edebiliriz) Adele 'nın  ( baş karakter  ) hayatını ve cinselliği keşfetmesine tanık oluruz.aslında filmde ki cüretkar sahneler sayesinde de birer röntgenci durumuna düşürülürüz.( tebrikler yönetmene ,Bir alman veya ingiliz olsa idi bu ödülü alamazdı, Tunuslu olması işi garantilemiş ,Avrupalılar sever zaten ortadoğulunun cüretkarlığını ) .

Nerde kalmıştık.Aaaa adele'nin keşiflerinde .Nasıl bir aileye sahip bu kız kısaca tanıyalım.çekirdek bir aile yapısına sahip ( anne ,babasıyla yaşıyor  )gelecek için hayali, okulu bitirip öğretmen olmak.Suya sabuna dokunmayan bir bakış açısı var ,bu Adele'yı masum veya hayattan beklentisi olmayan biri yapmaz.Filmde çoğunlukla karışık topladığı saçı ve bir balık gibi dudaklarını açmasıyla ,etrafa bezgin bakışını ile canımızı bile sıkıyor. Aaaa bu arada yatağının altında sakladığı kutunun içinde ki çikolataları da es geçmemek lazım. Yemeğe de düşkün kızımız  .Ama İstiridyeyle arası yok ? Eee ne olmuş bu onu sınıfsal bir kefeye koymamıza mı sebep ?

Gelelim Emma' ya İstiridye yi seviyor ,güzel sanatlarda okuyor ( ressam olmak istiyor ) Üvey babası ve annesiyle uyumlu bir ilişkisi var .Bu onu entelektüel mi yapar ? ( benim bildiğim kadarıyla işin içinde hem bilim,sanat,kültür birikimi olmalı aaa unutmadan teknoloji de önemli bir rol oynamakta bu birikim için günümüzde ) Ama Emma , sadece felsefe,ve sanatla alakalı konuşmaktadır.

evet iki kızda belirli ve farklı çevrelerde yaşıyordur , bu açıdan bakınca evet arada bir fark var.Çünkü Adele, ailesi ve çevresi mazbut sıradan bir hayat yaşamaktadır hatta arkadaşları yadırgar onu gay barına gidince .Ama Emma 'nın bırakın yadırganmasını bu durum konuşulmaz.çünkü onun çevresinde zaten çoğunluğu eşcinseldir. Bir kısmı eşcinsel olmasa da ; belirli bir kültüre sahip insan bilir, insanların özeli hakkına konuşmamayı ,yargılamamayı bu konular hakkında ileri geri konuşmak veya aşağılayıcı söz söylemek ne insanlığa sığar nede belirli bir ahlak kavramına sığar

Emma üvey babası ve annesiyle açık bir şekilde Adele'yi tanıştırır sevgilisi olarak ( Ama bu arada dikkat edilmesi gereken  Emma'nın  Adele'nin istiridye sevmediğini, midesinin bulandığını bildiği halde onu oyuna getirip yedirmesidir esas konu.( İnsan değer verdiği birine bunu yapmaz buna dikkat edin.)

Adele ise Emma 'yı annesi ve babasına bir arkadaşı olarak tanıtır felsefe derslerinde yardım eden arkadaş( sevgilisi olarak değil ) İnsan bir şeyler yaşadığını veya sevdiğini saklar mı ? hadi yaşı küçük diyelim es geçelim hiç değilse Emma gibi pazarlıkçı değil.baskı ve zorlama yok

aradan bir süre geçer ve bakarız ki Adele ile Emma , aynı evi paylaşıyordur.Ve eve Emma' nın arkadaşları davetlidir.Adele onlara yemek hazırlar misafirperverdir,yedirir içirir  Emma ise eski sevgilisinin ( hamile kız ) yanından bir dakika ayrılmaz ? insan eski sevgilisiyle mi ilgilenir ? buna da dikkat edin.
akşam olup da herkes evine gidince Emma , Adele'ya alttan alta baskı yapar yazmayı seviyorsun neden bir öykü kitabı çıkar mıyorsun ? Kısacası Adele artık çekici değildir onun aradığı kriterlere uygun bir kafa yapısında değildir,Eeee hayat ve ilişiki sohbet etmeden geçmez aynı heyecanları almak gerekir bir şeyleri paylaşmak gerekir sadece cinsellik nereye kadar bir ilişkiyi taşır yada bir, ilişki midir.?.Emma hayatından Adele çıkarmaya niyetlidir. Bu çok açık

Adele ise herşeyin yolunda olduğunu düşünmektedir ,işi vardır parasını kazanıyordur eee bir de sevgilisi vardır hemde ressam daha ne olsun düşünmez , gerekte duymaz.Öyle konuşup fikir alış verişinde bulunmak onu pek ilgilendirmez , olsa da olur olmasa da , gereksiz bu konuşmalar sonuçta ne değişecek ki .yaşıyorsun ölüyorsun

Adele hayatı olduğu gibi kabul etmiş sorgulamayan biridir,hayatında tek bir fark sevgilisi bir erkek değilde bir kadındır. Emma'nın hayatı ise sorgulamak ve savaşmak üzerine kurulmuştur,her savaşı da kazanmalıdır . kısaca aralarındaki sadece bir çekimdir geçici bir tutkudur. Emma bunun farkında dır.cinsellik Adele  olsa da olur, olmasa da onun aradığı kendisi gibi hayatı düşünen tartışan kendisine göre bileşke çıkaran biridir ve oda eski kız arkadaşıdır ( evdeki davete gelen hamile kız ) bütün vaktini onunla geçirir.

Adele ise hiç bir şeyin farkında değildir. Emma 'yı beklemekten bıkar ve akşam tek başına dışarı çıkar çalıştığı okulda, tanıdığı bir erkekle dans eder ve öpüşür .Eve de bu çocuk arabasıyla bırakır. Emma için en iyi fırsattır azapta çekmeden bitirir kim olsa böyle bir fırsatı tepmez kurtulmanın başka yolu yoktur .hemen saldırır beni mi aldatıyorsun  ağlar ( vicdan azabı mı yoksa ) birde güzel döver evden de atar .( İnsan sevdiğine vurmaz hemen saldırmaz , dengesizce bir tutum bu ,altında suçluluk  psikolojisi vardır ,suçunu örtme üstün gelme çabasıdır.) kendisi eski sevgilisinin yanından, dibinden ayrılmazken onu sorgulayan yoktur.( ama Emma kendisini sorgular saldırmasının ve ilişkiyi bitirmesinin nedeni de bu dur)

aradan bir süre geçer Adele , Emma 'yı  bir cafe'ye davet eder.Uzun bir zaman sonra bir araya gelmek Adele için zordur, ağlar öpüşürler Adele biraz daha ileri gider ( neden bir insan herkesin oturduğu cafe de böyle birşey yapsın ?  çok basittir çünkü Adele ilişkisi boyunca Emma tarafından ilişkilerinin gizliliği üzerine baskı görmektedir kendisinin eşcinselliğini kabul ettiğini bütün dünyaya duyurmak istercesine insanları çevreyi görmezden gelircesine Emma 'yı cafede öper sıkıştırır.sanki bak ,artık istediğin gibi bende açık bir lezbiyenim der.Emma ise bu durum karşısında şoktadır ağlar.Tüh be nasılda kaçırdım ,Emma ' nın  eski kız arkadaşıyla beraber olduğunu öğreniriz ( hamile olan ) artık bir ailesi olduğunu ; kız arkadaşı ve onun çocuğuyla yaşadığını söyler artık eski Emma değildir, pervasızca yaşayan ; daha mazbut'tur, sorumlulukları vardır.

ve filmin son sahnesi bu seferde Emma , Adele'yı sergisine davet eder .Adele ise bir ümitle gider bakar ki artık ona bir yer yok Emma'nın hayatında ;  sadece eski birer anıdır ,sergide ki bir duvarda ,sigarasını yakar yürür  ve sokağı döner.

Evet film kısaca bu .Şimdi benim dikkat ettiğim ve Aşktan başka herşey var dediğim bölüme gelelim.

1- Bu film de yönetmen detaycı ve yakın plan çalışmıştır. her karesini düşünerek bilerek çektiğini göz önüne alırsak  . Aşk'a dair hiç bir duygunun da olmadığını görürüz. soğukluk ve olağanlık görürüz hayatın içinde akıp giden bir ilişki görürüz.Cinsellik burada aşk anlamında değildir.bir deneyim ve karşılıklı istek demek daha doğrudur.bir çekim sonucu yaşanan bir ilişkidir ,ve beklentilerin oluşmaması sonucunda biten bir ilişki anlatılır. Aşk naiflik ister kolay kolayda tüketilmez.Ama bu filmde ciddi bir tüketim vardır.Gözümüze sokarcasına görürüz hatta hissederiz bak be hayat içinde neler de oluyor .

2-Aşık iki insanın  bakışların da bir anlam vardır , tutku vardır .Öyle balık gibi dudağı yarım açıp boş boş bakmakla bu anlatılmaz .Kısaca olmamış  mı yada yönetmenin anlatmak istediği ama bizim saptır dığımız  aşk bu aşk diye atlamamız mı es geçtiğimiz olay mı ?

3- film cüretkar kadın bedeni meta olarak kullanılmış, tüketilmiş cinselliğin de  tüketildiğini söylemek zorundayım . Aşk tükenmez bitse bile orada, bir yerde ,bir hüzünle kalır.ayrıca aşkta sahiplenme vardır ben değil biz kavramı vardır.ikisi de kendi dünyasında yaşıyordur ortak nokta yataklarıdır.

4- bu film neden ilgi gördü ilk başta yazdığım sebeplerden mi , hani yönetmenin Tunuslu bir Fransız oluşumu - olabilir ?  Yoksa en prestijli ödülü alması mı ? eleştirmenler tarafından olumlu karşılanması mı ? Bu filmden daha cüretkar filmlerde var ama bu film neden bu kadar önemsendi  ? Eşcinsel ilişkiyi bu kadar  pervasızca göstermesi mi , anlatması mı ? bunda da şüpheliyim gerçeklik adına bu şekilde anlatması bu kareleri pozisyonları seçmesi garip ve komik bana biraz kolaya kaçmak veya her neyse o bana kalsın

Bu film aslında yozlaşan kavramlara en iyi örnek günümüzde aşkın tarifini bile yapmaktan duyumsamaktan bu kadar mı aciziz .İşin içine seks girince aaa  tamam aşk bu diyoruz . Tüketim toplumunda aşkın değeri anca budur algılanışı bu olsa gerek . Bu filmdeki ilişkiyi bir kadın ve erkek olarak  ele alsaydık  ne hissederdik. Yada iki erkek arasında ki ilişki olarak ele alsaydık ne düşünürdük.Yönetmen o zaman hangi planları kullanırdı.Bu kadar pervasızca mı anlatırdı.?

Hala aşk mı anlatıldı derdik ? yoksa sıradan bir ilişkinin tüketilmesi mi derdik ? her şey o kadar olağan ve  sıradan ki,  ( burada cinsiyet önemli değil artık ) iki kişinin çekimi ve bu çekimin tüketilmesi işte bu .


 Yönetmen  bu bakımdan övgü almalı nasılda içinde yaşadığımız toplumun ölçüsüzlüğünü biliyor iyi algılamış tüketim toplumunu .tüketin tükete bildiğiniz kadar.